ว่าด้วยเรื่อง "การรำ"
วันนี้ของข้าพเจ้า...ได้มีโอกาสไปร่วมรำ แสดงในงานการประกวด ดาว-เดือน-กาแล็กซี่ ในมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ที่จะจัดขึ้นในวันที่ ๒๑ กันยายนนี้ ซึ่งการรำในครั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้าได้รำเป็นเรื่องเป็นราว ซึ่งในด้านการแสดงนี้ข้าพเจ้าก็ได้ผ่านมาหลากหลาย ทั้งการเต้น แสดงละครเวที แต่ข้าพเจ้าไม่เคยได้รำเท่าไหร่เลย
ในครั้งนี้ข้าพเจ้ารู้สึกว่าคนที่เขารำได้สวย มีวิชาทางนาฏศิลป์ ช่างน่านับถือจริงๆ การรำต้องจำกระบวนท่าให้ได้ และการเข้าจังหวะค่อนข้างยาก ต้องฟังจังหวะให้แม่น และย่อยกย้ายให้เข้าจังหวะ ซึ่งข้าพเจ้าใช้เวลาค่อนข้างนานทีเดียว
ในเมื่อเรามีโอกาสได้รำแล้ว...จึงอยากจะเอาเกร็ดความรู้เกี่ยวกับการรำมากฝากกันค่ะ
การรำ คือ การแสดงท่าเคลื่อนไหวโดยมีลีลาและแบบท่าเข้ากับจังหวะเพลงร้องหรือเพลงดนตรี เช่น รำฉุยฉาย รำสีนวล ถ้าถืออาวุธหรือสิ่งของประกอบก็จะเรียกตามอาวุธและสิ่งของ เช่น รำดาบ รำพัด เป็นต้น
รำ หมายถึง การแสดงที่มุ่งความงามของการร่ายรำ เป็นการแสดงท่าทางลีลาของผู้รำ โดยใช้มือแขนเป็นหลัก
๑. รำเดี่ยว คือ การรำที่มีผู้แสดงเพียงคนเดียว จุดมุ่งหมายเพื่อแสดงศิลปะการร่ายรำ อีกทั้งอวดฝีมือในการร่ายรำ หรือเป็นการแสดงสลับฉากเพื่อรอการจัดฉากหรือตัวละครอื่นที่ยังแต่งตัวไม่เรียบร้อย การรำ เดี่ยวบางครั้งก็เป็นการแสดง "เบิกโรง"
๒. รำคู่ แบ่งตามเนื้อหา มีสองลักษณะ คือ รำคู่ในเชิงศิลปะการต่อสู้ โดยไม่มีบทร้อง รำคู่ในชุดจากวรรณคดี เช่น ชุดหนุมานจับนางสุพรรณมัจฉา หนุมานจับนางเบญกาย เป็นต้น
๓. รำหมู่ โดยปกติการแสดงมากกว่า ๒ คนนั้น เราเรียกว่า "รำหมู่" โดยนับเอาจำนวนคน การรำหมู่ เช่น รำโคม รำวง เป็นต้น นอกจากนี้การแสดงพื้นเมืองของชาวบ้านก็ถือว่าเป็นการรำหมู่ได้เช่นกัน เช่น เต้นกำรำเคียว รำกลองยาว ท่ารำมีความหมายตามบท เช่น รำชุดรจนาเสี่ยงพวงมาลัย ใช้ผู้แสดงออกมารำ ๒ คน แต่ก็รำคนละบท ลีลาของตัวละครก็ต่างกัน หรือรำอาวุธเราก็เรียกว่า "รำ" เพราะตัวละครทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันด้วยลีลาที่ต่างกัน
ขอบคุณแหล่งที่มา : http://www.thaidances.com/data/15.asp
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น